آخرش توی تله افتاد

اگر یادتون باشه توی پست «گیج شدم» یک شخص ناشناسی برای من یه کامنت خیلی سنگین گذاشته بود و باعث شد که من برای تنویر افکار عمومی پست «شاهد از غیب رسید» را بنویسم.

بعد از کلی موش و گربه بازی و خسته از اینکه نتونسته بودم این شخص ناشناس را پیدا کنم تا خرخرش را بجوم، بالاخره طرف خودش به ما رخ نمود و ما تونستیم بفهمیم که این تحفه پسر کی بوده!!

آخ اگر براتون بگم که کی بوده! .....

البته اول باید قول بدین که باهاش کاری نداشته باشین....

چه تفاهمی

امروز من و دوموزی متوجه شدیم که هردومون به آهنگ هاواناگیلا علاقه داریم.

این هاواناگیلا یه آهنگ سنتی قوم یهوده که قدمتش به قبل از یهوه میرسه!!

امشب نشستم و قبل از نوشتن این پست یه چندباری به هاواناگیلا گوش کردم. الآن هم دارم بهش گوش می‌کنم. شاید ندونید چقدر زیباست. اگه فرصت کردید حتماً یک دفعه بهش گوش کنید.

این هم سه تا لینک توی یوتوب که واقعاً نمیتونم بینشون فرق بذارم. توصیه میکنم همشونو ببینید، البته اگه از اولیش خوشتون اومد:

ارکستر هاواناگیلا کار آقای آندره ریو با حدود ۴ میلیون بازدید 

ترانه هاواناگیلا کاری از خانم محترمه بی‌بی دالیدا با حدود ۸۰۰ هزار بازدید 

رقص هاواناگیلا کاری از یه عده جوان یهودی با کمی کمتر از ۵۰۰ هزار بازدید 

یه چیز جالبی که دستگیرم شد اینه که من و دوموزی هردومون سر اینکه یهودیها قومی هستن که سر همه‌چیزشون فکر شده کار کردن و می‌کنند و احتمالاً خواهند کرد، متفق‌القول هستیم و دلیل اینکه من به قوم برگزیده خداوند یعنی بنی‌اسرائیل علاقه شدیدی دارم و هی می‌خوام وانمود کنم از اونها هستم همینه!

لیکن باید به این نکته متذکر بشم که دوموزی علاقه‌ای که به یهودیها نداشت هیچ، حتی از اونها بدش هم میومد و دلیلش را هم بطور قطع نمی‌دونست، فقط حدس می‌زد که شاید جامعه و رسانه‌ها از کودکی این حس یهودی‌ستیزی را در ما بوجود آوردن!

راستش امروز محمد یه چیزهایی به من گفت که باعث شده الآن هنگ کنم. بهتره بگذارم واسه فردا تا یه پستی هم راجع به اون بنویسم.